الان ی جمعی هستم دارم فقط به این گوش میدم که دارن بحث های اقتصادی و مملکتی میکنن ... فقط بحث های بیخودی و الکی ... خب دیگه مملکت بلایی سر این مردم اورده که فقط حرف از گرونی و بدبختی رو میتونن بزنن چه زندگی الکی ... خدایا سپاس بابت تمام روزهایی که هر لحظه کنارم هستی و زبان من قاصر است از تمام این همه خوبیها

خداروشکر بعد از مدت هاا دوباره وقت کردم بیام بنویسم ... یادمه اون روزی که وبلاگ رو ساختم با خودم قرار گذاشتم روزانه مطلب بزارم ... ولی انگار همه چی برعکس شد و من فقط چندباری وقت کردم البته وقت رو داشتم تنبلی خودم بوده ... به هرحال همیشه دوست دارم بنویسم گاهی اینجا گاهی هم خط خطی های رو دفترم ... الان هم ی مدتی هست که دوباره رفتم یزد برای کار ... امیدوارم خوشی های زندگی به روی ما هم لبخند بزنه ...